OM gaat Tabaksindustrie niet vervolgen

Deze reclame is voldoende om in een klap twee fundamentalistische bewegingen op stang te jagen

Uit de NRC van 22 februari:
Het OM ziet “onvoldoende aanknopingspunten” voor een strafzaak tegen vier grote tabaksproducenten.
“Niemand dwingt mensen om te roken en ze stoppen er ook vaak genoeg mee.”

Lees hier het hele artikel

Met roken moet je een beetje uitkijken, terwille van je eigen gezondheid.
Het is ook evident dat je rekening houdt met anderen.
Bij al je liefhebberijen trouwens.

Het is hier de tabaksindustrie die op de korrel wordt genomen.
Maar die kan niet van gifmengerij worden beschuldigd, zolang zij binnen de wettelijke normen blijft.
Datzelfde geldt voor de voedselindustrie, die zout en suiker in haar spullen stopt met het doel de consument te verslaven.
Een strafzaak, zoals de advokaat van de anti-rooklobby die wil, lijkt dus nogal potsierlijk.

Wereldverbeteraars en moralisten hebben de neiging de mensheid in te delen in booswichten en weerloze kleuters.
De anti-rooklobby wordt gevoed door een enorme woede en wie woedend is wil beschadigen.
Maar neem de consument liever serieus.
Als hij willens en wetens rookt met de informatie die al sinds het jaar nul over roken en gezondheid voor iedereen beschikbaar is dan is hij zelf verantwoordelijk voor de gevolgen en niet de tabaksindustrie.
De tabakconsument mag daarop worden aangesproken, maar alsjeblieft zonder hem te behandelen als een randfiguur.

eervol

“Wit wordt gezien als de kleur van onschuld, puurheid en vrede.
De kleur heeft met name positieve associaties zoals zuiverheid, maagdelijkheid, eenvoud, stilte, kalmte, netheid en helderheid.
Wit stimuleert tot opruimen, symboliseert een nieuw begin en reinheid.”
Aldus www.beeldbalie.nl/betekenis-van-kleur/

‘Blank’ staat de laatste tijd in een kwade reuk.
Hulde aan NOS en Volkskrant die de moedige beslissing namen om voortaan de voorkeur te geven aan de term “wit” in plaats van “blank”, om blanke mannen aan te duiden.
Witte Zeehelden, witte wetenschappers, witte pensionado’s die in Antwerpen gaan wonen.
Allemaal witte mannen.
Ik voel me er wel wat verlegen onder, want als blanke man ben ik al zo bevoorrecht.
Maar fijn dat deze media de waan van de dag hebben durven trotseren

De ergerlijkste woorden van 2017 (2)


Ik vind dit een ergerlijke animatie.
Het Instituut voor de Nederlandse Taal plaatst hem op zijn website, bij de definitieve uitslag van het onderzoek naar wat men in Nederland en Vlaanderen als de ergerlijkste woorden beschouwt.

In Nederland gaan ‘genderneutraal’, ‘in je kracht staan’ en ‘papa-dag’ met de eer strijken.
In Vlaanderen zijn dat: ‘ik heb zoiets van’, ‘me-time’ en dagdagelijks’.

Wat zijn zoal argumenten om je aan een woord te ergeren?
Een brede waaier, zo blijkt: nieuw jasje voor een oud begrip, coachingsgeneuzel, vaag, omslachtig, hol, ik krijg er jeuk van, te Amerikaans/Engels/Noord-Nederlands, stopwoord, overbodig, containerbegrip, hype, kleutertaal.
En nog veel meer.

Maar argumenten zijn geen motieven.
Wat zit erachter?
Ook ik heb sterke voorkeuren en aversies. ‘In je kracht staan’, bij voorbeeld, maakt me kregelig.
Zelfonderzoek doet mij vermoeden dat bij de appreciatie van woorden afschermen van eigen identiteit een rol speelt.
Woorden worden geassocieerd met sociale groepen, sferen en situaties, waartegen je je afzet of waarmee je je identificeert
Ze wekken om die reden wrevel en onbehagen, of ze maken juist een warme en welwillende emotie wakker.
Ik weet dat ‘in je kracht staan’ bij coaching en psychotherapie voor velen een bruikbaar begrip kan zijn, met een positieve gevoelswaarde.

Ik denk dat ook de behoefte aan concreetheid meespeelt.
Wat voor de ene troebel is, kan glashelder zijn in de beleving van de ander.
Dat heeft te maken met de cultuur en het taaleigen van de kring waartoe je behoort, dus ook weer met identiteit.

Ik gok erop dat de populatie van personen die op deze enquête hebben gereageerd  nogal specifiek is.
Nee nee, niet alleen maar witte oude mannen deze keer.

Het staat iedereen vrij zijn eigen uitdrukkingen te gebruiken.
Ik word niet werkelijk bedreigd door een term die me tegenstaat.
Dus.
Wat mij nu intrigeert: waarom organiseert iemand eigenlijk zo’n enquête en maakt er een soort hitparade van, waarom doet iemand eraan mee, waarom wil iemand erover lezen en waarom zet iemand als ik het op twee websites?

de ergerlijkste woorden van 2017 (1)

Het Instituut voor de Nederlandse Taal organiseert een verkiezing van
de ergerlijkste woorden van 2017

In de Nederlandse top 10 sluit ik me uit de grond van mijn afschuw aan bij:
duurzaam, genderneutraal, in je kracht staan, papa-dag en soort van.

In de Vlaamse top 10 zijn dat:
dagdagelijks, groentjes en me-time.

In beide lijsten mis ik:
quality time, hardwerkend, lol (laughing out loud), Gutmensch. witte man, wegkijken..
Ook hiervan dient onze mooie taal drastisch te worden gezuiverd.
Zo spoedig mogelijk.

Wat mij dan weer tegenvalt is dat de deze twee woorden in nota bene beide aversielijsten voorkomen:
eigenlijk en super.

De volgende woorden en termen vind ik eigenlijk super:
matrak (Vlaams, gummiknuppel), acuut, asap (as soon as possible), pardoes, time flies, as we speak, seffens (Vlaams, aanstonds. “Ik heb uw mama gebeld, ze gaat u seffens komen halen”; zeg je bijvoorbeeld tegen je vriendin als je haar wilt dumpen. Citaat uit Stuntmann – ’t Hof van Commerce), dumpen.

 

Terreurdreiging op zondag

 

 

 

 

 

 

Afgelopen zondag wilde  ik een boekpresentatie bijwonen van uitgeverij Liverse, in De Compagnie in Dordrecht.
Daar werd onder andere de dichtbundel Dwangarbeider van de Poëzie van André van der Veeke ten doop gehouden.
Het zou beginnen om drie uur.
Normale reistijd vijftig minuten.
Ik vertrok om half een uit Antwerpen en kwam half vijf ter plekke aan.
Het bleek dat de Intercity naar Amsterdam die dag vanwege werk aan het spoor niet in Dordrecht zou stoppen.
Reizigers moesten door naar Rotterdam Centraal en daar overstappen op de Sprinter naar Dordrecht.
Het betekende anderhalf uur oponthoud, bij guur en regenachtig weer, in Roosendaal.
Op het allermistroostigste grote station van West-Europa.
Waar bovendien geen kantine is en geen wc.
De trein reed langs station Dordrecht, maar stopte daar inderdaad niet.
Ik stond in Rotterdam te wachten op perron 6 toen er iets werd omgeroepen.
Alle reizigers moesten zo snel mogelijk via de aangegeven nooduitgangen het station verlaten.
Iedereen koos rustig en ontspannen de normale uitgangen en het was zo gebeurd.
We zochten buiten de beschutting op.
Rokers grepen hun kans.
Er was grote tolerantie.
Na een half uur mochten we de reis voortzetten.
Het begon al te schemeren.

 

Ben ik een goed mens en wil ik dat wel zijn?

 

 

Een recente vlog van onze welbespraakte Remko, alias De Vloggende Filosoof.
Deel 4 in de serie “Goed zijn”.
Zijn beschouwingen over dit onderwerp schuren.
Ze stimuleren mij om zelf mijn gedachten over dit onderwerp te laten gaan.
Zoals vaker voorkomt bij vader en zoon zijn we het niet helemaal eens.
Ik voel er niets voor om in polemiek te gaan.
Dan worden de verhalen te reactief en gefixeerd op punten van onenigheid.
Ik vertel liever gewoon hoe ik over moraal denk.

__________________________________________________________

moraal

Hier wat persoonlijke gedachten over moraal.
Ze zijn niet gefundeerd op bestaande theorieën uit de filosofie, de psychologie, de sociologie of de antropologie.
Ik wil er geen andere denkers bij betrekken.
Dat is mij te ingewikkeld.
Het leidt tot irrelevant geharrewar.
En het verveelt me.
Is dat voor de lezer aanleiding om mijn zienswijze te diskwalificeren, het zij zo.
Het interesseert me eigenlijk niet.

Mijn uitgangsstelling is deze:
Het volgen van een moraal is mijn persoonlijke keuze.
Ik kan ervoor kiezen überhaupt een moraal te volgen.
Ik kan ervoor kiezen een bepaalde moraal te volgen
Ik kan ervoor kiezen een goed mens te zijn.|
Ik kan ervoor kiezen een slecht mens te zijn.

Een moraal gaat niet over wat handig is, praktisch, slim, in mijn of in jouw persoonlijk belang.
Hij gaat over hoe je, los van deze criteria, vindt dat je hoort te voelen en te handelen.
De moraal stijgt boven die criteria uit.
Moraal kan bijvoorbeeld onplezierig zijn.

Ik heb een moraal.
Met mijn morele opvattingen beoordeel ik de moraal van publieke figuren.
Soms erger ik me dan blauw.
Hier volgen drie recente gevallen die mijn ergernis wekten.
En die iets duidelijk maakten over mijn eigen moraal.
Jij als lezer kunt daar weer iets van vinden.
Dat werpt licht op jouw moraal.

1. Gemeentebestuur

Een vastgoedmagnaat in de stad waar ik woon is jarig. Hij organiseert een etentje in een sterrenrestaurant en nodigt daarbij de burgemeester en enkele schepenen uit.
Hij wacht zijn gasten buiten op, in het zonnetje.
Een camera registreert kwajongensachtige rituelen, hartelijke begroetingen en innige omhelzingen.
We aanschouwen hier tekenen van een ongezonde relatie tussen overheidsdienaren die voor het welzijn van de burgers moeten instaan en een geldwolf die dat welzijn diverse keren met voeten mocht treden.
Wat we bovendien zien is een onverdraaglijk arrogante demonstratie van onaantastbaarheid tegenover pers, oppositiepartijen en publiek.
Een foute vorm van transparant bestuur.
Maar burgemeester de Wever voelt zich door de kritiek in de media diep gekrenkt.
Tenminste, dat zegt hij.

2. Het politieke spel

De premier van het land waar ik vandaan kom straalt uit dat hij zich bij het politieke spel als een vis in het water voelt.
Zijn coalitie wil een wet erdoor drukken die multinationals begunstigt, zonder dat dit extra banen zal opleveren.
Hij krijgt veel tegenwind en pareert die door te verwijzen naar het land waar ik woon.
“Als we die belasting niet schrappen, gaan we België achterna.
Daar hadden ze vroeger veel multinationals.
Nu is er maar één internationaal opererend bedrijf over: AB InBev.
De rest is vertrokken.”
Bangmakerij met aperte leugens.
Woordvoerder van de Belgische premier:
“De minister-president kent blijkbaar énkel AB Inbev (bierbrouwers – wvb)) en heeft nog nooit gehoord van Solvay, UCB, Bekaert, Umicore en vele anderen.
Grote Belgische bedrijven met wereldfaam, elk in hun eigen domein”.
Ook dat België niet aantrekkelijke zou zijn voor buitenlandse investeerders wordt betwist.
Integendeel: belastinghervorming heeft financieel voordeel opgeleverd voor grote bedrijven en het aantal banen is daar toegenomen.
Er is vanouds intensief contact tussen Belgische en Nederlandse politici.
Ze kennen elkaars economische situatie door en door.
Het ziet ernaar uit dat Rutte zonder enige g­­êne misbruik heeft gemaakt van een vertekend beeld dat veel Nederlanders hebben van hun Zuiderburen.
Waaraan ze een misplaatst superioriteitsgevoel ontlenen.
Hij komt ermee weg.
De Belgische politiekers pruttelen wel even, maar laten het daarbij.
Ach, ze snappen wel dat Mark even naar deze truc heeft moeten grijpen.
Zo zijn de mores nu eenmaal.

3. Amusementsindustrie

Een gevierde showmaster in het land waar ik woon is in moeilijkheden.
Hij wordt door een aantal vrouwen die in zijn programma’s optraden beschuldigd van grensoverschrijdend seksueel gedrag .
Het gaat over digitale zwijnerij.
De omroeporganisatie waarvoor hij werkt zet zijn productiemaatschappij aan de kant.
De affaire zorgt voor veel deining, met hartverwarmende maar ook onfrisse betuigingen van verontwaardiging en sympathie, zowel in de richting van de beschuldigde als zijn slachtoffers.
De deelname aan de ‘discussie’ op de sociale media is massaal.
Ik wantrouw massale menings- en gevoelsuitingen, ten dienste van welke zaak ook.
Er wordt veel gesproken over de relatie tussen macht en seks, maar zelden gaat het verder dan de nietszeggende  constatering: seks en macht gaan hand in hand.
Hoe dan ook, ik vind dat de machteloosheid van vrouwen in dit soort kwesties zwaar wordt aangezet.
Ja, de showmaster had de sleutel tot hun carrière in handen.
Maar als je via zo’n figuur carrière wilt maken, bedenk dan of je deze prijs wilt betalen.
Carrièrewaanzin is de keerzijde van deze medaille.

Dit zijn voorbeelden waarbij de publieke moraal in het geding is.
Het zijn subjectieve beschrijvingen.
Ze weerspiegelen mijn persoonlijke morele opvattingen..

De volgende keer: de moraal in het leven van alledag.