De ergerlijkste woorden van 2017 (2)


Ik vind dit een ergerlijke animatie.
Het Instituut voor de Nederlandse Taal plaatst hem op zijn website, bij de definitieve uitslag van het onderzoek naar wat men in Nederland en Vlaanderen als de ergerlijkste woorden beschouwt.

In Nederland gaan ‘genderneutraal’, ‘in je kracht staan’ en ‘papa-dag’ met de eer strijken.
In Vlaanderen zijn dat: ‘ik heb zoiets van’, ‘me-time’ en dagdagelijks’.

Wat zijn zoal argumenten om je aan een woord te ergeren?
Een brede waaier, zo blijkt: nieuw jasje voor een oud begrip, coachingsgeneuzel, vaag, omslachtig, hol, ik krijg er jeuk van, te Amerikaans/Engels/Noord-Nederlands, stopwoord, overbodig, containerbegrip, hype, kleutertaal.
En nog veel meer.

Maar argumenten zijn geen motieven.
Wat zit erachter?
Ook ik heb sterke voorkeuren en aversies. ‘In je kracht staan’, bij voorbeeld, maakt me kregelig.
Zelfonderzoek doet mij vermoeden dat bij de appreciatie van woorden afschermen van eigen identiteit een rol speelt.
Woorden worden geassocieerd met sociale groepen, sferen en situaties, waartegen je je afzet of waarmee je je identificeert
Ze wekken om die reden wrevel en onbehagen, of ze maken juist een warme en welwillende emotie wakker.
Ik weet dat ‘in je kracht staan’ bij coaching en psychotherapie voor velen een bruikbaar begrip kan zijn, met een positieve gevoelswaarde.

Ik denk dat ook de behoefte aan concreetheid meespeelt.
Wat voor de ene troebel is, kan glashelder zijn in de beleving van de ander.
Dat heeft te maken met de cultuur en het taaleigen van de kring waartoe je behoort, dus ook weer met identiteit.

Ik gok erop dat de populatie van personen die op deze enquête hebben gereageerd  nogal specifiek is.
Nee nee, niet alleen maar witte oude mannen deze keer.

Het staat iedereen vrij zijn eigen uitdrukkingen te gebruiken.
Ik word niet werkelijk bedreigd door een term die me tegenstaat.
Dus.
Wat mij nu intrigeert: waarom organiseert iemand eigenlijk zo’n enquête en maakt er een soort hitparade van, waarom doet iemand eraan mee, waarom wil iemand erover lezen en waarom zet iemand als ik het op twee websites?

veranderen van mening (2)

Illustratie bij artikel

Illustratie bij artikel in DC van 16 januari


Inleiding

Als bijdrage aan de algemene aandrang rond jaarwisselingen om terug- en vooruit te blikken, publiceerde DC op 8 januari ‘Hierover veranderden correspondenten van mening’.
Ik meldde dit op mijn weblog.
Ik vond het in deze tijd van verbitterd en verbeten gehakketak op de sociale media een lichtpunt dat opiniemakers openlijk toegaven over iets van mening te zijn veranderd.
Mijn kritiek gold de overheersend eendimensionale benadering. Alsof het er in het publieke vertoog vooral om zou gaan of je pro dan wel contra bent.
Deze week kwam er een nagekomen bekentenis van Rutger Bregman, die meldt dat hij in één klap radicale vegetariër is geworden.

Leendert Moelker, die mijn weblog volgt, vroeg zich af of mensen heden ten dage nog wel vaste principes hebben, waarvoor ze zich sterk willen maken.
Hij plaatst dat in een historisch-filosofisch kader: het Modernisme heeft ons in de 19e eeuw nieuwe principes opgelegd. En nu zien we dat die principes zo kwetsbaar zijn voor verandering dat je je kunt afvragen of ze als zodanig nog wel bestaansrecht hebben. Dit leidt ons naar de Postmoderne keuken, die ons het ongebreidelde relativisme wil voorschotelen.
Hij legt een aantal vragen bij me neer, die ik terug breng tot de volgende twee.

Hoe komt het dat we van mening veranderen?
Als dat kennelijk zo gemakkelijk gaat, wat zijn dan de maatschappelijke gevolgen?

De volledige reactie: leendert-moelker-11-januari

In dit bericht ga ik in op de eerste vraag.
Ik wilde mijn analyse juist gaan plaatsen, toen ik het artikel in DC tegenkwam.
Ik breng het hier onder de aandacht, omdat het mooi illustreert wat er omgaat in het hoofd van iemand die tot inkeer komt.
Wat bijvoorbeeld te denken van de volgende citaten?
Lees verder

Waar is wat klikken oplevert

dc-over-waarheid

Rob Weinberg in De Correspondent: Waar is wat klikt

Een belangrijk artikel, niet omdat het waar zou zijn, maar omdat het heel actueel is en omdat het om een dringend vraagstuk gaat.
Wat is waarheid en wie of wat heeft invloed op wat wij voor waarheid of leugen houden?
Het artikel zelf is wel te volgen. Als je de reacties leest gaat het duizelen.

Misschien is het een goed idee het artikel een paar keer op je gemak door te nemen en er dan een halve dag voor uit te trekken om er eens diep over na te denken.
Mocht je nog lust hebben in al die reacties, stel je dan de vraag: heb ik morgen iets te doen?

Vluchtigheid is funest voor waarheidsvinding en wat we de hele dag vluchtig op internet lezen is zelf een en al vluchtigheid.

Inclusief dit commentaar, natuurlijk.

 

Wil je reageren via liken of commentaar? Klik op ‘reacties’ boven de titel van dit bericht

 

Van mening veranderen (1)

correspondent

De Correspondent plaatste 8 januari een artikel Hierover veranderden correspondenten van mening in 2016
12 Medewerkers gaven aan dat ze ten aanzien van een belangrijk onderwerp hun oude standpunt – met dank aan Wim Daniels ‘stondpunt’ genoemd – hadden ingeruild en hoe ze er nu over dachten. Eerst vonden ze van niet, nu van wel. Of omgekeerd.

Een overzichtje van nieuwe meningen:

Racisme is een groot probleem
Politiek is wèl iets om je druk om te maken
De angst voor Trump is terecht
Ons meerpartijenstelsel is zo slecht nog niet
Religie heeft zin
Je verandert de wereld niet met feiten maar met een plaatje
Zelfverwerkelijking is geen wedstrijdje
Elektrische auto’s zijn niet zo’n fantastisch idee
Zoveel kan biotech nu ook weer niet
Een veroordeling voor ‘minder Marokkanen’ is terecht
Zelf vuurwerk afsteken moet worden verboden
Belastingontduiking is oplosbaar.

Het is voor mij een verademing als mensen openlijk toegeven dat ze ongelijk hadden.
Het artikel prikkelt me om bij mezelf te rade te gaan of ik dit ook zou kunnen opbrengen .

Het eerste dat ik me dan realiseer: zoals bij de correspondenten, zo werkt bij mij niet.
Het is niet zo dat een mening onder invloed van nieuwe informatie of argumenten opschuift richting ‘voor’ of ‘tegen’.
Hooguit worden mijn opvattingen genuanceerd of bijgekleurd.
En ja, op de lange duur kan ik dan over een onderwerp heel anders gaan denken.
Maar dat hoeft dan niet in de sfeer van voor of tegen te liggen.

Dat 12 medewerkers van DC een voorbeeld kunnen geven van een mening die in 1 jaar geswitcht is van voor naar tegen of andersom, vind ik redelijk spectaculair.
Maar volgens mij is dat helemaal niet de kwestie.
Eigenlijk vreemd om je het stramien voor/tegen zo’n prominente plaats te geven.
Dat is een onnodige belasting voor ieder debat en leidt vaak tot verharding en verwijdering.

De vraag die ik mezelf bij nader inzien zou willen stellen:
wat is er veranderd of wat is er aan het veranderen in mijn opinie over een aantal items die voor mij belangrijk zijn?
Daar wil ik eens rustig over nadenken.
Rapport volgt.


Wil je reageren via liken of commentaar? Klik op ‘reacties’ boven de titel van dit bericht

 

 

Ronselen: het begin van een nuttig en noodzakelijk artikel

Zie mijn vorige bericht: ‘Een mooie klus voor psychologen’.

Ik ga meteen aan de slag om meer licht te werpen op het verschijnsel ‘ronselen’.
Hoe gaan ronselaars te werk?
Wat werknotities.

Ronselen =
iemand overhalen om een dienst te verrichten die profijtelijk is voor iemand of iets anders;
vaak komt dit neer op: toetreden tot een bepaald sociaal verband

Voorbeelden:
Ronselen door advocaat via cliënten in gevangenis
Ronselen van prostituees door pooiers (‘loverboys’ is een ziek woord)
Ronselen van donateurs
Ronselen van bloeddonoren
Ronselen van studenten door een universiteit
Ronselen van stemmen bij verkiezingen
Ronselen voor een religie of sekte
Ronselen van proefpersonen voor medisch onderzoek
Ronselen van vluchtelingen voor een overtocht
Ronselen van drugsrunners
Ronselen voor het leger
Ronselen om aan te monsteren op een schip

Ronselen van ronselaars

Ronselen van mensen die over het onderwerp ronselen mee willen denken.

Kern:
overhalen = iemand iets laten doen waar hij nu nog niet aan toe is.

Niet wezenlijk:
dwang / hersenspoeling

Wel wezenlijk:
machtsongelijkheid of voorsprong (vakmanschap);
attitudeverandering (emotie, cognitie, gedragsbereidheid)
Misbruik van noodsituatie/inspelen op gevoeligheden

Pubers/adolescenten zijn kwetsbaar voor ronselaars
Economische/sociale omstandigheden kunnen en rol spelen

Ronselen staat bloot aan de publieke opinie.

 

Wil je reageren via liken of commentaar? Klik op ‘reacties’ boven de titel van dit bericht

Een mooie klus voor psychologen

mahmoud2

Onlangs herhaald: De Afspraak op Canvas 25 maart 2016.

Hij werd van kanker genezen en in één moeite door van zijn radicaliteit verlost.
Bij het ronselen van jongeren voor een gewelddadige jihad is internet een belangrijk medium.
Bijzonder interessant om van een ervaringsdeskundige te horen hoe dat in zijn werk gaat.
Psychologische processen worden met raffinement bespeeld.
Dus, vakbroeders, daar moet op een professionele manier wat aan te doen zijn.
Het vraagt wel dat we zonder vooringenomenheid feiten verzamelen en analyseren.
Dit is een kans om de sfeer van niemendal-onderzoekjes te ontstijgen.

 

Wil je reageren via liken of commentaar? Klik op ‘reacties’ boven de titel van dit bericht